پشم سنگ و محیط زیست

پشم سنگ و محیط زیست

پشم سنگ محیط مناسبی برای رشد آفت، قارچ،‌ باكتری و حشرات موذی نیست و به عنوان یک ماده غیرآلی در برابر این انگل‌ها مصونیت دارد. بین انواع عایق‌هایی كه تا به حال در دنیا ساخته شده‌اند، پشم سنگ بی‌ضرر ترین آنهاست و با محیط‌زیست كاملا سازگار است. برخلاف عایق‌های دیگر در این گروه، پشم سنگ آسیبی به پوست نمی‌رساند و باعث سوزش آن نمی‌شود. هم‌چنین با تمام مصالحی كه در ساختمان و صنایع به كار می‌روند سازگار است و تماس آن با این مصالح مشكلی به وجود نمی‌آورد.
هایدروپونیک به روشهای پرورش گیاهان در محیط بدون خاک اطلاق می شود. در این روش ها معمولا موادی برای حفظ و نگهداری سیستم ریشه ای به کار می رود و تغذیه گیاه از طریق محلول غذایی که به محیط اضافه میشود صورت می گیرد. ماده به کار رفته به عنوان بستر رشد ممکن است یک ماده آلی (پیت موس ، پوست درخت ، فوم و …) و یا یک ماده غیر آلی (ماسه ، پرلیت ،ورمی کولیت ، پشم سنگ و پشم سرباره) باشد. امروز در سراسر جهان در گلخانه های هایدروپونیک از پشم سنگ و سرباره برای پرورش برخی صیفی جات از جمله ، گوجه فرنگی ، خیار ، فلفل و تولید گلهای شاخه بریده (رز ، میخک ، داوودی و …) بطور وسیعی استفاده می شود. کاربردهای کشاورزی و کمک به بهبود زیست محیطی سواحل نیز از کاربردهای دیگر سرباره و سنگ آهن است. سرباره به سبب داشتن ترکیباتی مفید برای کشاورزی از جمله اکسید مولیبدن ، می تواند سبب بهبود خاک های زراعی و به تبع آن افزایش تولید محصولات کشاورزی شود.

از امتیازات پشم سنگ در کشت گیاه بدون خاک می توان به موارد زیر اشاره کرد :
– پشم سنگ بصورت ماده ای با ویژگی های مشخص و استاندارد قابل تولید است .
– تحت تاثیر ترکیبات شیمیایی و یا میکرو ارگانیسم ها تجزیه نمی شود .
– هوادهی ریشه در آن به خوبی صورت می گیرد .
– به دلیل حفظ رطوبت کافی , گیاهان کمتر تحت تاثیر کم آبی موقت قرار می گیرند .
– پشم سنگ ماده ای سبک استریل و عاری از عوامل آلوده کننده است .

پشم سنگ ویلا

پشم سنگ ویلا

پشم سنگ ویلا

پشم سنگ ویلا

آیا استفاده از پشم سنگ و پشم سنگ آهن (سرباره) بی خطر است؟

مانند هر محصول دیگری که می تواند تولید گرد و خاک های هوایی کند ، نگرانی ها در مورد اثر های سلامتی و امنیتی پشم سنگ و پشم سنگ آهن (سرباره) قابل درک است. با این حال برخی از مواد به عنوان پشم های معدنی مورد مطالعه قرار گرفته اند. مطالعات علمی تایید می کنند که در صورتی که روش های توصیه شده در زمینه تولید رعایت شود این مواد از جهت تولید ، نصب و استفاده کاملا بی ضرر هستند.

آیا پشم سنگ یا پشم سنگ آهن (سرباره) باعث ایجاد سرطان در انسان می شوند؟

مطالعاتی که بر پایه آزمایش تمام تاثیرات احتمالی پشم های معدنی و امنیت استفاده از آنها انجام شده نشان داده است که هیچ ارتباطی بین تماس داشتن با  پشم سنگ و پشم سنگ آهن (سرباره) و بیماری های تنفسی و سرطان در انسان وجود ندارد. میزان زیاد این تحقیقات علمی تایید می کند که پشم سنگ و پشم  سنگ آهن (سرباره) از نظر تولید ، نصب و به کارگیری کاملا بی ضرر هستند در صورتی که ضوابط توصیه شده در هنگام تولید رعایت شود. دارا بودن گواهینامه  های بین المللی شرکت پشم سنگ ویلا این مهم را تایید می کند.

آزبست و خطرات آن

استفاده گسترده از ماده خطرناک و سرطان زای آزبست در صنایع مختلف در کشور باعث به خطر افتادن سلامت عمومی شده است و درصورت عدم برخورد جدی با متخلفان در آینده بحران ساز خواهد شد.طبق تحقیقات صورت گرفته این ماده یکی از مواد خطرساز در خصوص ابتلاء به انواع بیماری های سرطان به خصوص سرطان ریه و نای است که دوره پنهان این بیماری نیز 15 سال برآورد می شود.صنعت آزبست یا همان پنبه نسوز سالهاست در دنیا به عنوان یک صنعت آلوده کننده معرفی شده است و استفاده از این ماده در بسیاری از کشورهای جهان ممنوع شده است و طبق اعلام سازمان محیط زیست، استفاده از این ماده خطرساز در صنایع ممنوع است.
ماده سرطان‌زای آزبست در حالی در بسیاری از صنایع ایران مورد استفاده قرار می گیرد که به سبب وجود دلایل قاطع علمی در خصوص اثرات سوء بر سلامت انسان هم اکنون در 40 کشور دنیا از چرخه تولید حذف شده است.موارد استفاده از این ماده در ساخت ایرانیت، عایق های حرارتی، عایق های سقف و تولید لوله های مختلف است که همچنان ادامه دارد.استفاده این ماده خطرناک در لنت خودرو ها به خصوص در شهرهای پرترافیک بسیار خطرناک است زیرا که پس از هر ترمز و داغ شدن لنت ها ذرات سرطان زای آزبست در محیط اطراف پراکنده می شود و این ذرات سبب تولید بوی لنت ها می شود.
ارائه گزارش‌های علمی مستند در مورد عوارض جبران ‌ناپذیر آزبست بر روی سلامت انسان و محیط زیست سبب تدوین مصوبه‌ ای توسط شورای عالی محیط زیست کشور درسال 79 با هدف حذف آزبست از صنایع و به خصوص بخش ساختمان سازی شد.
نام آزبست از ریشه یونانی “آزبستوز” گرفته شده و به دلیل تشکیل شدن از الیاف بلند و بدون شکل که قادر به انحلال در نسوج بدن هستند از خطرناک ترین مواد معدنی به حساب می آید.به نظر می رسد تاکنون در خصوص خطرناک بودن این ماده به مردم اطلاع رسانی دقیقی صورت نگرفته است و ادامه استفاده از این ماده معدنی خطرناک می تواند سلامت جامعه را با خطرات جدی مواجه کند در حالیکه می توان با جایگزینی این ماده با مواد کم خطرتر از اثرات استفاده از آن کاست اما کم هزینه و در دسترس بودن این کانی معدنی سبب شده است صنایع کمتر به خطرناک بودن استفاده از این ماده توجه داشته باشند.
در واقع ویژگی های منحصر به فرد آزبست سبب شده است کمتر کسی به بحث حذف این ماده از چرخه صنعت به صورت جدی فکر کند.ویژگی های این ماده از جمله  نسوز بودن، استحکام و عایق حرارتی  بسیار منحصر به فرد است و در واقع جایگزین‌های آن گران و به‌ طور کامل نیز این ویژگی‌ها را ندارد و صنایع نیز به استفاده از این ماده بسیار راغب هستند.
این ماده در صورت گسترش در محیط اطراف به دلیل سبک بودن الیاف تشکیل دهنده وارد سیستم تنفسی و کیسه‌های هوایی می‌شود و به مرور زمان باعث سوراخ شدن کیسه‌ها و خروج مایع درون آن‌ها که ماده اصلی تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن است خواهد شد و در دوره زمانی 15 ساله حجم هوای تنفسی کاهش می یابد و بیمار پس از بروز بیماری دچار بیماری تنگی نفس شدید و در واقع سرطان ریه می شود.
“آزبستوس” یا سرطان ریه و مزوتلیوم از جمله بیماریهای خطرناکی است که در نتیجه‌ تاثیرات آزبست در انسان بروز می‌ کند. آزبستوس نوعی بیماری ریوی است که در نتیجه‌ تنفس الیاف بسیار نازک آزبستی به وجود می‌آید.
این الیاف بسیار پایدار است بنابراین در محیط اطراف حل نمی شوند و تا سالیان متمادی در بافت ریه باقی می ماند و باعث سفتی بافت ریه و تنگی نفس می ‌شود و باید گفت که بیماری آزبستوس قابل علاج نیست.

[portfolio_slideshow ]

نوشته‌های تازه

بایگانی

دسته بندی