مقدار عايق كاری

ز – اشتعال پذیری و سمی بودن
برخی شرایط طراحی ایجاب می کند که عایق در مقابل خطراتی چون آتش سوزی دارای حداکثر مقاومت
بـوده و استـاندارد باشـند. به خـصوص در صورتی که عایق برای مکان های مسکونی و عمومی چون
بیمارستان ها، کتاب خانه ها، مساجد و غیره استفاده می شوند، حتما باید استانداردهای مقاومت در مقابل
آتش سوزی و عدم انتشار گازهای سمی را دارا باشند.

ک – ضخامت مناسب عایق
اینکه عایق چه ضخامتی داشته باشد که هم بتواند
از پـس عـایــق کـاری برآمده و هـم هـزینه اضـافـه
دربر نداشته باشد، برای طراح از اهمیت ویژه ای برخورد است. محاسبه ضخامت مناسب عایق با توجه به
روابط انتقال حرارت و شرایط مرزی و محیطی، به راحتی قابل انجام است.
معمولا عایق ها در ضخامت های استاندارد در بازار عرضه می شوند و تولیدکنندگان ضخامت های خاصی
را تولید میکنند که معمولا از نیـم ایـنچ (13mm) شروع شده و با فرجه های نیـم ایـنچی، تا سقف 6 ایـنچ
(150mm) نیز میرسد. تولیدکنندگان عموما کاتالوگی در اختیار خریدار قرار می دهند و بوسیله آن
ضخامت مناسب عایق را، متناسب با دما و شرایط کارکرد، رطوبت و به خصوص قطر لوله ها در عایق کاری
لوله ها، به مشتری توصیه می کنند. ضخامت هایی که معمولا توسط سازندگان معتبر توصیه می شود،
از استانداردها و مقررات ساخت و ساز (کشوری یا بین المللی) تبعیت میکنند و درنتیجه قابل اعتماد هستند.
بعضی عایق ها، معمولا چگالی ثابت و استانداردی دارند مانند عایق های پلیمری و الاستومری. برخی دیگر از
عایق ها میتوانند چگالی های مختلفی داشته باشند مانند عایق های پشم سنگ و پشم سرباره. این موضوع
مربـوط به روش تولید این نوع عایق ها می شود. باید توجه شود که چگالی تاثیر مستقیمی بر ضریب
مقاومت حرارتی (R-Value) می گذارد. در صورتی که نوع عایق دارای چگالی متنوع باشد این مسئله
باید در انتخاب ضخامت عایـق مناسب مدنظر قرار گیرد. در ایـنگونه مواردتولیدکنندگان پشم سنگ
و پشم سرباره، معمولا در کاتالوگ خود، علاوه بر ضخامت، چگالی را نیز ذکر می کنند.

چقدر عايق كاری لازم است؟
مقدار عايق كاری اجباری:
طبق قانون، تمام ساخت و ساز هایی كه در كشور انجام میشود باید مطابق مقررات ملی ساختمان باشد كه در سال 1370 به تصویب رسیده است( مبحث نوزدهم این مقررات مربوط به انرژی و صرفه جویی در آن است ) و اجرای آن از تیرماه سال 1381 اجباری شده است. بر اساس این مقررات، مقاومت حرارتی اجزای خارجی ساختمان نباید از حد معینی پایینتر باشد.
منظور از اجزای خارجی ساختمان ، دیوار ها و سقف هایی است كه از یک طرف با محیط داخل ساختمان و از طرف دیگر با هوای آزاد در تماسند. بقیه دیوارها یا سقفها مانند دیوارهایی كه اتاقها را از هم جدا میكنند
یا سقفهای بین طبقات شامل این مقررات نمی شوند.برای تعیین حد مجاز مقاومت حرارتی اجزای خارجی، ساختمانها را به چهار گروه تقسیم میكنند. این دسته بندی بر اساس موقعیت جغرافیایی، نوع كاربری، اندازه شهری كه ساختمان در آن قرار دارد و زیربنای ساختمان انجام می گیرد. سپس میزان عایق مورد نیاز در هر یک از این گروه های چهارگانه تعیین میشود.
رعایت این حداقل ها در ساختمان هایی كه از این پس در مناطق شهری ساخته میشوند الزامیست و شهرداری ها كه بر اجرای این مقررات نظارت دارند گواهی پایان كار را تنها در صورتی صادر میكنند كه این موازین رعایت شده باشد. بنابر این اگر میخواهید ساختمان جدیدی بسازید یا پیش خرید كنید حتما از پیمانكار خود بخواهید این مقررات را به طور كامل رعایت كند تا پس از پایان كار با مشكل روبرو نشوید.

همان طور كه گفته شد مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان تنها حد اقل ها را تعیین كرده است، اما می توان ساختمان را بیش از اینها هم عایق كرد و در نتیجه انرژی بیشتری صرفه جویی نمود.
پیش از اجرای عایق كاری باید هزینه های خرید و نصب عایق و صرفه جویی حاصل از این
كار را در نظر گرفت و اقتصادی ترین مقدار عایق را تعیین كرد.

[portfolio_slideshow ]

نوشته‌های تازه

بایگانی

دسته بندی